Całe życie uczono mnie / a nawet " represjonowano " /, gdy tnąc sekatorem zdarzało mi się zostawić jakiś sęczek, zamiast cięcia na tzw. " obrączkę ", czyli, na gładko. Uzasadnienie było takie, że przy cięciu " na gładko ", rany lepiej się zabliżniają / zalewają /. Aż tu nagle... Aż tu nagle przyszła z Zachodu ta informacja, że czop albo i długi sęk, jest lepszy, bo... Bo przy czopie, opływające go dookoła i do góry soki, lepiej sobie przepływają... I że ta, dość długo zabliżniająca sie rana / przy cięciu na " gładko " /, jest przez wiele lat, czasem do końca, miejscem, przez które wnikają patogeny / rak, srebrzystość /. Natomiast, w zasychającym czopie, występować ma , samoczynne zablokowanie / przez korkowacenie pektyn, o ile mnie pamięć nie myli / przewodzenia, przez co i patogen, nie ma się tam szansy, przedrzeć. I to zalecone zostało w pierwszej kolejności , dla drzew, pestkowych, a póżniej rozszerzyło się, na pozostałe gatunki. Dlaczego ? Myślę że dlatego, że jest to wygodne, bo teraz można już ciąć, bez zwracania większej uwagi na to, jak / bardziej lub mniej precyzyjnie / przyłożony został, sekator. Być może jakiś udział w rozpropagowaniu tej metody miały firmy, które oferowały kiedyś do sprzedaży kosiarki tzw. " konturowe ", które cięły wszystko w jednej płaszczyżnie, na zasadzie tzw. " ślepej kosy ", czyli, z sękami. Ja ? Ja wszystko co tnę, tnę zawsze, " na gładko "... Pozdrawiam ! P.S. A kiedy widzę, jak przycinają drzewa np. energetycy, to zawsze odczuwam... ból. Chociaż z satysfakcją odnotować trzeba też, że konserwatorzy np. starych parków coraz częściej , nie tylko tną na " gładko ", ale też, rany malują, a nie jak kiedyś, kiedy je zalewali... betonem ... A może w niektórych przypadkach jest to nadal uzasadnione i stosowane ?

[Uaktualnione dnia: wto, 02 luty 2010 09:18]

Leszczyny, oraz wszystkie gatunki z tendencją do tworzenia sztywnych i pionowo skierowanych pędów / m.in. śliwy, czereśnie, grusze /, a posadzone w rzędzie dość rzadko / np. co 3, 4 a nawet 5 m /, można potraktować też tak : Do moderatora : ! To jak mam kontynuować i edytować, skoro znów, mój półgodzinny wpis , wzięli ? Spróbuję wrócić tu póżniej... Pozdrawiam ! ... i ponawiam, ale w wersji max skróconej : Chwycić ręką końce pędów na sąsiednich drzewach i zespoić ze sobą na rok za pomocą drutu lub sznurka... Można też chwytać po kilka pędów całymi garściami i zespajać z tymi z sąsiedniego drzewa, metodą, przepraszam za wyrażenie, " na chama ", a po roku, rozciąć. Gdy pędy jeszcze nie zachodzą za siebie, przedłużyć je np. umocowanym poziomo, patykiem. Uważam, że jest to metoda prostsza i skuteczniejsza niż rozginanie z przywiązywaniem do pnia, wbitych w ziemię kołków, czy wieszanie większych lub mniejszych, ciężarków. Natomiast takie zagęszczone sadzenie / np. co 2 m /, to ryzyko, że trzeba będzie co drugie wyciąć, gdy jeszcze nie zdążyły zwrócić kosztów, choćby sadzonek / mogą przyjść przecież 2 albo 3 kolejne lata bez plonu, a to wtedy porośnie, jak... Takie rozginanie, możliwe jest oczywiście dopiero ok. 3 roku, ale przyspiesza wypełnienie szpaleru, dzięki czemu słońce i opryski, nie padają nadaremnie, w puste przestrzenie, między drzewami. Pozdrawiam !

[Uaktualnione dnia: śro, 03 luty 2010 07:18]

Sam byłbym ciekawy odpowiedzi na to pytanie, bo... Bo jabłonie najwięcej owoców wydają na pędach 2-letnich, niektóre na 1 i 2-letnich, niektóre wyłącznie na końcach pędów jednorocznych. Natomiast leszczyna... Zauważyłem u siebie, że po takim gruntownym odmłodzeniu mojego sadziku leszczynowego / zciąłem wszystko na " kołki "/, pokrycie " baziami " silnych pędów jednorocznych w I i II roku, jest słabe, stąd wniosek, że najbardziej chętne do owocowania , jest pokryte krótkimi pędami, drewno 3 i 4 -letnie... Czy właściciele większych sadów leszczynowych to potwierdzają ? Bo jeśli tak, to takie mocne i coroczne cięcie, konieczne w rozstawie 4 x 2,5 czy 5 x 2, może bardzo zmniejszać plon... Pozdrawiam !

[Uaktualnione dnia: czw, 04 luty 2010 08:02]

Uczono mnie, że gęstsze nasadzenia nie zwiekszają plonu z jednostki powierzchni, ale powodują, że sad sadzony gęsto, osiąga pełnię plonowania " z przodu " / lata 2, 3, 4, 5 itd /, a sad sadzony rzadko, " z tyłu " / lata np. 10, 11, 12, 13 itd /. Natomiast w jednym jak i drugim przypadku, łączny plon, np. za 20 czy 30 lat życia sadu, jest właściwie, taki sam. Skąd więc ta tendencja do nasadzeń gęstych ? Bo: 1. Trwa stale wyścig i pogoń za modą i kto pierwszy rzuci na rynek jakieś " cudo " i to od razu w dużej ilości, ten wygrywa, tymbardziej, że moda na to-to, trwa czasem tylko, kilka / kilkanaście /, lat. 2. My już nie chcemy sadzić sadów dla wnuka / jak to dawniej bywało /, a nawet dla syna. My chcemy sadzić dla siebie i to kilka razy w życiu, a nawet gdy, stuknęła nam już 60-ka i spodziewamy się pożyć jeszcze tylko 5, 10, 15 lat. A najlepiej oczywiście dociągnąć setki a nawet ją przekroczyć, pod warunkiem, że w jako takim zdrowiu, czego sobie i wszystkim sadownikom, życzę. ... ... I może kończąc już to co miałbym do powiedzenia na temat leszczynowych rozstaw napiszę, co na ten temat pisze mgr Henryk Zdyb / " Wszystko o leszczynie " Biblioteka działkowca, Warszawa 1990 , s. 19 /. Otóż zwraca on uwagę, że rozstawy powinny zależeć m.in. od siły wzrostu odmian / a są różne / i zaleca sadzenie co 2-2,5 lub 3 m w rzędzie, a póżniej, w miarę rozrastania się drzew, ograniczanie cięciem, co drugiego, o czym już, dyskutowaliśmy. Wieksze rozstawy powinny być przy formach krzaczastych / nie zalecanych / a mniejsze przy piennych, w znaczeniu, jednopiennych. Pozdrawiam !

[Uaktualnione dnia: pią, 05 luty 2010 18:54]